Categorie archief: In het buitenland

Reizen door Europa vind ik fantastisch. En herinneringen eraan vasthouden ook. Een aantal ervan zijn hier te vinden.

Großvenediger vanuit Innergeschlöß

De vakantiefoto’s nog eens doorkijken is een heerlijke bezigheid. Ik noem het nagenieten. En daarom doe ik heel geregeld. Het maakt me vrolijk en stemt me dankbaar!

Deze herinnering is fijn: op 23 september gaan we voor de tweede keer naar Innergeschlöß. Het is een heerlijk zonnige dag, het tegenovergestelde van de dag ervoor. De eerste keer naar Innergschlőß hadden we de afstand vanaf het begin van het dal lopend overbrugd, maar nu willen we graag juist bij het eerdere eindpunt starten. We laten ons daarom vanaf de parkeerplaats in de taxi ernaartoe rijden. Dat is nog best een stukje rijden en die afstand hebben we eerder dus heen en weer gelopen. Dat geeft alvast een extra voldaan gevoel.

Bij Innergeschlöß stappen we uit en gaan we direct op pad. In de verte, heel hoog, zien we de Großvenediger al liggen. Deze berg ligt op de grens van Osttirol en Salzburgerland. Wij bekijken ‘m dus vanuit Osttirol.

Via de linkerzijde klimmen we stapje voor stapje naar een steeds hoger gedeelte. Wat we in elk geval willen zien zijn de meertjes boven. Eenmaal boven is het wat minder stijl om hoger te gaan. Het uitzicht is fantastisch. Wat is dat toch prachtig!

Een ervan wordt de Auge Gottes genoemd. Die komen we inderdaad tegen.

Dan komen we bij de overgang naar de andere zijde. Zo nabij de gletsjer is zo mooi. Leuk om nog even een berg in de spiegeling van het bergmeertje te maken.

En dan hebben we nog een forse klim te maken over heel grote rotsblokken, waar rood-wit-rode vlakjes op de rotsen de weg wijzen. Geen paden, de vlakjes geven de richting. Dit is opnieuw een pittige klauterpartij. Gaaf om zo uitgedaagd te worden en te merken dat we dat beiden aankunnen.

Eenmaal over de rotsblokken heen, vinden langzaam maar zeker weer de overduidelijke paden. Die zijn echter ook nergens gemakkelijk begaanbaar. Het is fors afdalen, zoals we eerst fors gestegen zijn. Het is inspannender dan vooraf gedacht. De schaduw zorgt ervoor dat het wat minder heet voelt. Het zicht blijft heerlijk. Nog een klein stukje en we zijn weer bij Innergschlőß.

Met dezelfde taxi gaan we terug naar het begin van het dal, bij Tauernhaus. We zijn toe aan een warme maaltijd. We kiezen een Ossttiroler gerecht.

Äußere Steiner Alm

Van de week zagen we een hoop gescharrel. Konijntjes, witte ganzen, geitjes, in de verte ook paarden, maar vooral de varkens vielen op.

Het geknor, het spelen met rommel, de geit die achter het stuur van de tractor zit, de ganzen die gezamenlijk ook even wilden laten weten dat ze er waren. Wat een heerlijk uurtje was dat!

Wat een fantastische beestenboel hier bij de Äußere Steiner Alm op 1.914m!

Schoenen

Na jaren heb ik weer een keer de bergschoenen aangetrokken. Terwijl we een wandeling maakte ging er wat mis… De schoenzool ging los. Eerst een klein rondje aan de voorkant, maar al snel werd het iets meer , totdat de zool aan de voorkant van de schoen geheel losliet.

Binnen 10 minuten gebeurde het ook aan achterzijde. Daar sta je dan midden in de natuur, ver weg van gereedschap en materiaal. Wat te doen?

Het enige wat we bij ons hadden was een gebruikt mondkapje. Die hebben we in eerste instantie als geheel gebruikt. Totdat het sneuvelde. Toen hebben we het mondkapje uit elkaar gehaald. De touwtjes konden goed vastgeknoopt aan de veter, een prima ondersteuning bieden voor ruim meer dan de helft van de tocht.

In het dorp de dag erop naar een nieuw exemplaar gekeken, want repareren was geen optie. Alle rubber was ver uitgedroogd. En wandelen willen we dagelijks. Bij de winkel bleek dat niet alleen de mijne aan vervanging toe waren. Ook de schoenen van Karin bleken aan vervanging toe. De verkoper gaf twee dagen voordat ook die zolen zouden loslaten.

Nu lopen we er weer goed bij. Twee heel tevreden klanten heeft de winkelier erbij gekregen.

Matrei in Osttirol

We waren hier eerder, in 2019. Het verblijven in Herberg Zirbe smaakte naar meer! Daarom in juli 2021 weer naar deze plek.

Het is de eerste dagen regenachtig. Dat geeft met de bewolking wel mooie plaatjes.

In de avond is het mooi. Ik ben even de berg op naar de Annakapel.

Vlakbij Prossegg staat een wit kasteel, Schloß Weisenstein, ogenschijnlijk onbereikbaar. Zo met de wolken eromheen, vind ik het wel mysterieus.

In de herberg is het gezellig. Gesprekken met de herbergier, zijn vrouw en kinderen, maar ook met andere gasten.

Er is warmte en plezier. Tips worden gegeven over mooie tochten en goede restaurants.

Bergen bloemen

Twee woorden die veel verwondering oproepen: bergen en bloemen. De afgelopen dagen waren we in de Alpen en zagen bergen bloemen.

De namen ken ik niet. Maar van de kleuren genieten en vooral ook gecombineerd met de plekken in het berglandschap, dat lukt wel.

Deze witte pluizige bloemetjes zijn vooral te vinden in nattige grond.

Het zien van de bloemen zet me letterlijk en figuurlijk stil. Dat is een voordeel bij het stijgen en dalen. Door het bekijken van de bloemen, is er een natuurlijke pauze. Ik kom er daarom letterlijk en figuurlijk van tot rust.

Dit is maar een klein vleugje van onze bergvreugde!

Großglockner Hochalpenstraße

Om vanuit Matrei in Osttirol naar Maria Alm te rijden, hebben we gekozen om via de in totaal 47,8 km lange weg van de Großglockner Hochalpenstraße te rijden.

Vansf Lienz rijden we naar Heiligenblut (1301 m). Daar begint deze bijzondere weg, want dat is het. Bij Bruck an der Großglocknerstraße (805 m) is het einde van deze weg. Op het hoogste is de weg 2504 meter boven de zeespiegel. Door vele haarspeldbochten komen we omhoog en weer omlaag. Het is een uitdaging om deze rit te maken. Je wilt kijken, maar je moet ook alert blijven.

Nog een grotere uitdaging was het om deze weg mogelijk te maken. Dat begon in 1930. Op 30 augustus werd gestart met de aanleg. In 1934 is het voor de eerste keer gelukt de Alpen over te steken in een auto.

Halverwege de weg is er een uitstapje naar de Edelweißspitze van de Großglockner gemaakt, wat een toeristische trekpleister is geworden. We reden een reusachtige parkeergarage binnen met wel 6 verdiepingen, midden in de bergen. Bizar!!

Het is een doodlopende weg, maar dat hadden we even niet door. Hilarisch eigenlijk dat we 3 keer naar de doorgaande weg hebben gezocht.

Deze foto’s zijn een compilatie van heel veel moois.

De eerste weg over de Alpen is nu een weg die gereden wordt vanwege die schoonheid. Fietsers beconcurreren de auto’s hier. Ze gaan tergend langzaam omhoog, maar sneller dan de auto’s weer naar beneden!

Er zijn snellere routes door de Alpen door de aanleg van tunnels.

We zijn met onze tocht van Tirol via Karinthie naar het bundesland Salzburg gereden. De terugweg ging via de Tauerntunnel. Deze tunnel heeft een lengte van 6.401 meter en is een van de meest gebruikte tunnels van Oostenrijk. Deze komt uit vlakbij Matrei. Het scheelt ruim een uur reisijd.

Defreggental

Het Defreggental loopt van ongeveer Lienz tot aan de grens met Italië. Met onze bus gaan we 2x erheen. Een prachtige rit.

De eerste keer rijden we een pas en gaan door naar Italië.

In Italië zien we het meer, Lago di Anterselva. Echt dichterbij kunnen we niet komen.

We rijden direct weer terug naar Oostenrijk. Gewoon leuk om die pas te hebben gereden. We wandelen dan nog even om de Obersee heen.

Een paar dagen later gaan we opnieuw naar dit dal. Nu alleen om te wandelen.

Een van de eerste dingen die we zien is een kudde koeien. Fantastisch hoe ze hier in de natuur aanwezig zijn.

Dit Wolgras staat in het natte deel. Ze hebben voortdurend natte voeten.

Het wordt een pittiger tocht op het Italiaanse grondgebied.

Hier zien we de Lago di Anterselva vanuit de hoogte liggen.

We klimmen verder naar boven over rotsige paden.

We zien de Obersee in Oostenrijk liggen.

Daar staat de auto, daar moeten weer naartoe.

Ködnitztal

In Tirol hebben we fantastisch gewandeld. We hebben nabij Kals in het Ködnitztal een wandeling gemaakt.

Naast de prachtige Großglockner zijn het vooral de planten, die zo prachtig zijn. Niet bedacht, gepland of uitgezaaid, maar spontaan de natuur waar ik U tegen zeg. Uit dank aan de Schepper.

We raken meer gewend aan het bergwandelen.

Ook de smaak wordt vertroeteld!

Kerken en kapelletjes

In een katholiek land als Oostenrijk, vind je op vele plaatsen een crucifix, een kapel of een kerk.

Osttirol heeft er ook genoeg. Deze kerken en kapelletjes kwamen we tegen in twee dagen tijd. De eerste was de Sint Nikolauskirche bij Ganz.

De grootste kerk staat prominent in Matrei. De St. Albankirche. De toren van de kerk is de hoogste van heel Tirol.

Binnen in de kerk is het verrassend mooi. Niet alleen het altaar, maar ook de schilderingen op het plafond.

Ook in Matrei staat de Lourdeskapel, gebouwd tussen 1903 en 1904.

Onderweg naar een andere opmerkelijk kerkje zien deze kapel staan bij de Ģrabenweg.

De Klaunzerkapel is vrij recent vernieuwd. Het dak is van hout. En dat oogt bijna goud.

De Annakapel staat bij een uitzichtpunt, boven Prossegg.

Een houten kapel staat midden in de woonkern van Prossegg.

In Virgen staat deze kerk, de Walfahrtskirche Maria Schnee. Dit gebouw is gebouwd rond 1456 heeft prachtige fresco’s.

Hoog in de bergen, bij een restaurant zien we deze crusifix hangen.

Nadenkend over de kerken en kapelletjes en crusifixen, ervaar ik de schoonheid van het bewustzijn van wat Jezus voor ons allen gedaan heeft. Het kan natuurlijk een religieus relikwie worden, maar een kapel in de eigen woonomgeving maakte dat gezamenlijk ook de eerbied en dank werd gebracht. Ook vind je er de herinnering aan overledenen terug. De kerk van nu vraagt ook om toegankelijkheid, echtheid, onderlinge liefde en betrokkenheid. Elk huis kan zo een kapel of kerk zijn, terwijl ons eigen lichaam een tempel is van God!

Bijzondere wolkenhemel

Op onze laatste vakantiedag in Bad Bentheim liepen we vanaf een restaurant naar ons B&B terug. We hebben allerlei weggetjes bewandeld, die we eerder nog niet begaan hadden. Het begon te schemeren.

Terwijl we naar het mooie avondrood kijken, zien we nog meer. Twee lagen wolken in verschillende kleuren en in bewegingssnelheid. We zijn op het balkon dit verschijnsel gaan volgen. Fascinerend! Een mooie afsluiting van ons verblijf hier.

Kasteel van Bentheim

Met een B&B op loopafstand van het kasteel Bentheim, is een bezoek natuurlijk een must.

Wanneer we Bad Bentheim naderen, zien we het kasteel al boven het stadje. Het vormt het hoogstgelegen deel. Prachtig om te zien. Leuk om dat de komende dag eens te bekijken.

Om lunchtijd gaan we er heen. Om binnen te komen passeren we twee poorten.

In kapel die zich direct naast de bovenste poort bevindt, hangt een zandstenen kruisbeeld uit de twaalfde eeuw.

Het kasteel is gebouwd van zandsteenblokken.

De Kruittoren met zijn middeleeuwse kerker kreeg rond 1525 zijn huidige vorm.

In het kasteel woont de adellijke familie zu Bentheim und Steinfurt .Het representatieve gotische woongebouw heet de Kronenburg. Daar gaan we later ook naar binnen.

Vanaf de dertig meter hoge kruittoren hebben een fraai uitzicht. In het midden van de foto ligt de straat waar we logeren. Een grote boom voorkomt het zicht op de de bus voor het huis.

We hebben van bovenaf ook een mooi zicht op het geheel. Het complex is een trekpleister voor toeristen en bruidsparen. We zien zeker 3 bruidsparen rondlopen met een of meer fotografen.

We mogen, met mondkapjes op, ook het kasteel in.

We maken een snel rondje, want binnen met een mondkapje oplopen ervaren we echt als onplezierig.

Rozenbeekvallei

Al hoewel er geen zon was vandaag (en ik er stiekem wel vanuit was gegaan), hebben we toch een aangename wandeling gehad in deze vallei. De regen was gelukkig net voorbij. Het bleek een mooie route met nauwelijks mensen onderweg!👍☘️

Heerlijk vind ik het om in dit heuvellandschap steeds weer een ander vergezicht te hebben. Ook leuke velden met diverse bloemen spreken natuurlijk aan. Aandoenlijk waren de merries met hun veulens.