Categorie archief: Tuinen

Tuinen hebben al sinds mijn jeugd mijn aandacht. Onze eigen tuin is een bijzondere plek, voor mij de huiskamer buiten. Een tuin is voor mij mooi als het een oord van rust en verstilling is. Een goede tuin, is plek waarover is nagedacht. De ordening en samenstelling van de planten in de tuin geven een sfeer weer.
Open tuinen bezoek ik graag om te genieten van de schoonheid en de creativiteit. Daar zie je vaak ook de passie in terug waarmee het onderhoud wordt gepleegd. Daarover schrijf ik op deze website af en toe een artikeltje met vooral veel foto’s.

De tuinen van Villa Augustus

Het moest er weer eens van komen om in Dordrecht de tuinen van Villa Augustus te bekijken. Ze zijn echt leuk. En vlakbij het terrein zie je de watertoren al zo mooi bij het Wantij liggen.

Die tuinen van bij elkaar ruim 1,5 hectare liggen waar ooit de waterbekkens lagen. Vruchtbare grond.

Een aantal keer per jaar ‘moeten’ we hier echt even kijken. Per jaargetijde is er weer wat anders te zien en de locatie vind ik gewoon uniek.

We komen de tuin binnen bij de citroenbomenkas, Limonaia. Daar is in de warmere tijd van het jaar vaak ook een terras. Vandaag helaas niet.

We lopen aan de rand van de moestuin naar voren. We zien heel prille plantjes in de aarde staan, maar ook velden klaar om te oogsten. Er is een druivenserre en een groentekas.

De moestuin is het resultaat van vele jaren ervaring en experimenteren, zo heb ik gelezen. Het hele jaar door wordt hier alles geteeld wat mogelijk is in het Nederlandse klimaat.

Deze tuin moet voldoen aan veel verwachtingen. Er moet uit gegeten kunnen worden, mooi en fleurig zijn, en lekker ruiken. Elk seizoen wat te bieden hebben.

De bloementuin ziet er uitbundig uit. Het is een feestje om alles te zien.

Achter bij de rivier ligt de Italiaanse tuin met de mooie quasi-geometrische aanleg van buxushagen, afgewisseld met taxusblokken en -zuilen.

De muur op de achtergrond is opgebouwd uit brokstukken van de gesloopte waterbassins en Belgisch hardsteen van een gesloopte kade op de kop van de Staart.

En wat een prachtig uitzicht op het Wantij en de rivieren in de verte: de Merwede, de Noord en de Oude Maas.

Aan de linkerkant van de vijver ligt een minibosje, met de slingerpaadjes tussen de heesters en kleine doorkijkjes.

Het terras was vol en in de rij wachten niet zo’n leuk idee. Onze behoeften aan wat drinken daarom naar uitgesteld. Dat komt een volgende keer!

Tuinen van Weizigt

Het is altijd leuk om tips te krijgen over zaken, die je interesse hebben. Zo zijn we naar de tuinen van het duurzaamheidscentrum Weizigt gegaan. Dat ligt vlak naast het gelijknamige park en NS Centraal Station van Dordrecht.

De tuinen liggen verscholen achter de monumentale gevel van het Koetshuis.

Bij het tuinonderhoud wordt rekening gehouden met de natuur. Ze noemen dat ecologisch beheer. Dat spreekt me aan. Ze gebruiken dus geen chemische bestrijdingsmiddelen.

En als het dan mooi eruit zien volop vrucht draagt, is dat een mooi voorbeeld.

Ze ervaren dat ze er zo veel verschillende soorten insecten, bloemen, planten en dieren voor terug krijgen. Wij zagen in elk geval een heel klein waterhoentje. Och, wat kwetsbaar!

De kinderboerderij hebben we maar niet bekeken.

Deze tuin is cirkelvormig opgebouwd. De speels aangelegde klinkerpaden in de cultuurtuin leiden ons langs de kruidentuin en de moestuin.

Niet zo mooi dat de netten het gewas moeten beschermen. Vooral de kleur had wat mij betreft wel wat subtieler gemogen.

Dit creatief bouwwerk op basis van op pallets is een insectenhotel. Het dak is mooi begroeid.

De Peeregaerdt

We zijn uitgenodigd om naar Landgoed de Peerdegaerdt te komen. Dit terrein ligt beschut achter de Kruisdijk vlakbij Strijen.

Bij de ingang worden we begroet door Anne-Marie. Zij is een collega waar ik veel mee samen werk. Ze is ook een enthousiaste vrijwilliger van het landgoed.

We zetten de fietsen bij de gerietdekte stallen en gaan met haar mee naar de tuin; een lommerrijke plek met overal kleine zitjes.

De tuin is ooit bedacht door Mien Ruys.

Er lopen allerlei vogels vrij rond. We hebben o.a. een loopeend, witte ganzen, kippen en verschillende pauwen gezien.

Het mannetje pauw is hier volop bezig om een vrouwtje te imponeren. Wat kan hij dan ook een partij herrie maken.

De rondleiding over De Peerdegaerdt brengt ons bij de idyllische tuin met vijver waar witte ganzen tot rust komen. Bij deze vijver zijn ook ideeën van Mien Ruys verwerkt.

Het landgoed is alleen al vanwege de naam bekend om de hoogstam-perenboomgaard. Het sap van de peren hebben we geproefd. Mmm!

Het is er vandaag een oase van rust op het terrein. Heerlijk!

Tijdens de rondleiding vertelt Anne-Marie dat er verschillende dieren hier een warme plaats hebben gekregen om te herstellen van mishandelingen. Het wordt wel duidelijk dat wie hier meewerkt dat met passie doet. Het is geen grenzeloos idealisme, het blijft ook realistisch. Het in stand houden is ook een doel.

Anne-Marie heeft een bijzondere band met de varkens op het terrein. Ze weet van alles te vertellen over deze intelligente dieren.

We aaien een paar bijzondere exemplaren. De haren zijn heel hard en stug. Goed te zien is hoe groot die dieren kunnen worden. Ook onderling is een duidelijke pikorde. Varkens zijn geen lieverdjes.

Het is leuk om zo allerlei boerderijdieren te zien. De geiten laten genieten van dat wat onbereikbaar ver weg groeit, is ook onbetaalbaar.

We genieten van de interesse en goede zorg die mensen en dieren hier krijgen. Alles wat leeft krijgt hier liefdevolle aandacht.

Ook planten, groenten en kruiden worden hier met zorg gekweekt.

Diverse jongeren, die dat nodig hebben vinden hier op het landgoed passende dagbesteding. We merken de warme begeleiding op. Het doet de jongeren goed.

We zijn een aantal uren op het landgoed. Het is een fijne plek. De ontmoeting met Anne-Marie is ook aangenaam, zoals ook onze samenwerking.

Kijktuin De Kleine Vos

Bij de Ritselaarsdijk in Strijen zien we terwijl we er langs fietsen, een kijktuin liggen met aan de straat een stalletje met allerlei plantjes.

Een vriendelijke vrouw, die ons ziet geeft ons graag een rondleiding door deze tuin.

Planten worden gekweekt, vermeerderd en verkocht, maar ook gebruikt om de tuin verder te vullen.

De tuin is eigenlijk voortdurend in ontwikkeling.

Sinds ongeveer drie jaar is de ontwikkeling in gang gezet.

De enorme grasmat wordt steeds meer voorzien van stroken planten in een hele grote cirkel. Leuk bedacht!

En daarin wordt ook weer uitgeprobeerd wat werkt en of de planten ook in het beeld passen.

Het resultaat mag er zijn. Een beeld van een volwassene, die een kind speels slingert staat in het middelpunt vanuit het terras gezien. Een verfijnd object. Mooi subtiel.

Met een paar plantjes gaan we weer naar huis. Een leuke plek om te bekijken. Over een paar jaar zal het er vast nog minder gazon zijn.

Landgoed De Wiersse

Nabij Vorden ingebed in het Achterhoekse coulisselandschap bevindt zich Landgoed de Wiersse. 

Wanneer we de oprijlaan opgaan van het Landgoed, zien we in de verte het kleine kasteel liggen. Het gebouw werd na 1678 gebouwd.

De geschiedenis van dit gebouw gaat echter terug tot de 13de eeuw. Begin 20ste eeuw zijn de tuinen aangelegd, die we vandaag bekijken. Het kasteel ligt aan de Baakse beek, een rustig water dat verder dwars door het landgoed loopt.

Links van het kasteel gaan we de tuinen in en lopen om het gebouw heen. De tuin is direct verbonden met het omliggend landschap. Aan het einde van dit veld zijn pilaren zichtbaar, welke geknipt in de struiken. Prachtig vind ik dit weidse uitzicht.

We zien veel Rododendrons en azalea’s, die hier schitterend uitkomen onder de oude eiken. De kleurige bloemen hebben een aangename geur.

We verblijven een poosje in de moestuin met netjes gemaaide paden van gras, wat het geheel een verzorgde indruk geeft.

Er is genoeg wat onze nieuwsgierigheid oproept. Wat voor een plant is dit? Een voorzet wordt gegeven, een onderzoek gedaan via een plantenapp. Tevreden met het antwoord gaan we verder.

Maar de moestuin is ook prettige plek om de omgeving ik je op te nemen.

Naast deze mooie moestuin zijn er vijvers, een Engelse tuin.

De stoeltjes staan al klaar om van het groene uitzicht te genieten.

We zien naast de heemplanten, varens, maar ook dit pad met allerlei verschillende planten.

Daarna gaan we door de slingerende beukenloofgang.

We zien in dit prachtige landgoed ook bruggetjes, fonteinen en beelden. Ook al is het terrein 300ha groot, gaan we er toch snel doorheen.

We komen -de pijltjes volgend-, vanzelf weer terug bij het kasteel. Daar eindigt de tuin.

We hebben genoten van deze wandeling. Mede door het natte voorjaar ziet alles er groen en fris uit.

Tuingoed Foltz

In Meeden (Gr) ligt het tuingoed Foltz.

Bij binnenkomst ervaren we de relaxte sfeer van eigenaar Andries Bierling. Samen met Bob Foltz kocht hij zo’n 20 jaar geleden een grote, oude Oldambster boerderij met bijna 4 hectare land, met als doel een kwekerij te beginnen. Het grasland moest worden omgeploegd om een goede start te maken. Nu is het een eldorado. De kwekerij is succesvol en de tuin een weelde!

Waar vroeger de stallen waren, is nu een winkel met een brocante sfeer. Rondom de kassa zijn veel klassieke tuingereedschappen uitgestald. Het straalt gedegenheid uit. Wat verder in de winkel is er ook brocante te koop. Je moet er van houden. We komen niet voor de winkel, maar voor de tuinen, de planten, voor inspirerende ideeën.

We lopen eerst de opengestelde privétuin in. Het is een besloten tuin met veel privacy. De regen en de dauw zijn nog goed voelbaar. Het gras is nog nat. Er zijn in de privétuin ook veel fruitbomen. Er ligt een vracht aan afgevallen appels op het gras en in de heesters erom heen.

Een windhoos heeft huisgehouden en veel schade berokkend. Grotendeels is de rommel opgeruimd. Verschillende bomen zijn omgevallen. We zien het verschil natuurlijk niet.

Van de privétuin lopen we door de kleurrijke moerbedden door naar een erachter geleden gebied. Daar zien we eerst de ezelweide.

Een van de ezels kreunt terwijl die over zijn rug door het zand rolt. Een grappig gezicht!

We lopen nog wat verder, want onze nieuwsgierigheid is groot. En die wordt beloond.

Ongeveer op de grens van het terrein is een vijver aangelegd.

We genieten van de waterplanten.

Verder ligt er een natuurweide, waar ze de natuur deels z’n gang laten gaan. Er zijn paden in het hoge gras gemaaid. Er is er ook een graslabyrinth aangelegd.

Ook een donker deel ligt er nog, een bostuin. Daar heb ik minder zin in. We gaan door naar het centrale deel van het terrein. Lekker zonnig en kleurrijk is het daar.

Allerlei creatieve uitingen zijn er te vinden in de tuinen. Veel is er gewerkt met ijzer en hout. Zo ook dit gekke bankje.

Het hart van het terrein is wat ze er ‘moerbedden’ noemen, de volle grond waar ze de gekweekte planten showen. Er staan naambordjes bij. Dat is handig, want in de winkel zijn deze planten in potjes te koop.

Op een aantrekkelijke manier worden de planten gepresenteerd. Zo ook in deze houten kas.

We hebben weer wat leuke dingen gezien. Aantal dingetjes ook kunnen kopen. En vooral genoten van dit prachtige tuingoed.

Villa Augustus

Als een oase in de stad zijn de tuinen van Villa Augustus. We hoopten op het terras wat te kunnen gaan drinken, maar het terras was vol. Dat bleek helemaal niet erg.

Elders in de tuin is er ook een ‘take away’. Op een terras onder de bomen kunnen we genieten van verse muntthee en een puntje pruimentaart. Heerlijk!

Het is gezellig in de tuin. En wat blijft het leuk om naar mensen te kijken.

Terwijl de avond invalt wandelen we door de tuin en naar de naastliggende haven, waar de waterbussen liggen.

Tuin de Pionier-Ster

We bezoeken deze tuin, waar vooral de bloemen centraal staan. Het is een open, zonnige tuin.

Aan de voorzijde is de tuin ruim met gras in het midden en borders vol met bloemen. De woning en een tuinhuisje markeren de voor en achtertuin.

In de tuin achter het huis loopt een karrespoor, welke toegang geeft tot een groot deel van de tuin. Het geeft een gevoel van vroeger.

Een plantenkas hooort hier gewoon bij. Er is een straatje met planten in potjes, ter verkoop. Dat voelt niet als winkel, maar hoort er hier gewoon bij.

Een echte tuinliefhebber werkt hier ruim 4 jaar aan deze tuin.

We vinden dit een grote tuin, maar horen van de eigenaars dat ze eerder een heel veel grotere tuin hebben gehad, die zelfs ooit is verkozen tot de ‘mooiste tuin van Nederland’. Ze zijn zodoende gewend bezoekers te ontvangen en dat doen ze met plezier en in alle eenvoud.

Naast het huis, meer naar de voorkant ligt ook nog een groentetuin. Het is omgeven door een houten hek. Het land ernaast is weidegrond. Er grazen nu geen dieren.

We hebben genoten van de sfeer in deze zonnige tuin en van de gastvrijheid van de eigenaars.

Tuin ’t Hofje

Bij de oprijlaan worden we al welkom geheten door Henk Cijsouw en bij de ingang van de tuin, in het brocante-winkeltje, worden we ontvangen door zijn vrouw Joke. En door hun bejegening voelt het gelijk vertrouwd. We zijn hier welkom.

We hebben al de nodige kilometers gefietst en even zitten is fijn. Dat is te regelen, ondanks dat ze formeel niet open zijn. Er zijn volop mogelijkheden om te gaan zitten.

De koffie en thee worden gepresenteerd met wat lekkers erbij. Het smaakt uitstekend. En wat we zien roept gelijk ideeën op voor thuis en de zin om rond te gaan lopen.

Wanneer het lijf enige rust heeft gehad, de koffie en thee zich hebben laten smaken, gaan we de tuin bekijken. Eerst aan de zonzijde, de voorkant van het huis.

Een gladde grasmat, goed afgestoken grasranden en borders vol met bloemen, in kleur mooi op elkaar afgestemd. Ik zou alles wel willen fotograferen, maar dat gaat niet.

We lopen om het huis heen. We zien een schuurtje voor brandhout, een uitgebreide composthoop, een netwerk van gaas om de vruchtenstruiken, ter bescherming tegen de vogels. Er is een bosgedeelte met veel schaduw en direct ernaast zonnige weidegrond, waar de schapen lopen.

Aan de achterzijde zijn volop kleurrijke groepen planten, die in een mooie kleurharmonie zijn gegroepeerd en daarnaast ook veel afwisseling geven in de vorm en grootte van de bloemen en/of het blad.

De paden langs de bloemen zijn grotendeels met houtsnippers verhard. Het is als een park. Er zijn ook flink wat heggetjes, soms ook heel creatief geknipt, zoals in zuiltjes. De heggen creëren hoekjes, die nieuwsgierig maken, maar ook extra mogelijkheden voor diversiteit.

De tuin heeft ook een mooie moestuin met veel verschillende groenten. Zó hoort een tuin eigenlijk te zijn. Functioneel en mooi. Een plek om bij te komen en te genieten en zelfvoorzienend te zijn. Grappig vind ik het gebruik van oude materialen, zoals een geroest hek waar de lathyrus tegenaan groeit en een oude deur, die gebruikt wordt als deksel voor glastuinbouw.

Ik moest er even voor omlopen, maar dat deed ik graag, want de artisjokken staan er zo mooi bij. Zie eens de verschillende stadia van de bloem! Onbeschrijflijk mooi.

Op allerlei plaatsen in de tuin staan tafels met stoelen klaar. Ook oude zinken teilen en tonnen zijn gebruikt. Die hebben we thuis ook! Inspirend om daar thuis ook wat mee te gaan doen!

Er was nog meer te zien dan in deze foto’s is uitgebeeld. Een heerlijke tuin is het om in te verblijven.

Bij het weggaan zien we voor de mais nog stokrozen staan. Wie bedenkt zoiets? Ik vind het leuk!

In deze tuin kom ik graag nog een keer terug! Daar zijn we het samen over eens.

Tuin ’t Hofje, Noordweg 4, 4374 SM Biggekerke. www.tuinthofje.nl

Onze eigen Tuin – de voortuin

Pas waren we bij de Tuinen van Mien Ruys in Dedemsvaart. Daar lagen ook tijdschriften van ‘onze eigen Tuin‘. Wij kunnen ook spreken over ónze eigen tuin. De grond rondom ons huis was destijds de reden om hier te gaan wonen. Daar was veel van te maken.

In de voortuin heeft ]ans Bos voor ons een wat verwilderde tuin bedacht. Ik ben in mijn nopjes met het ontwerp. Onze eigen tuin is nu dagelijks een reden om te genieten. De kleuren, de vormen en de geuren van de planten en de sfeer, die het bij elkaar geeft.

Vanaf de straat zie je eerst de lei-appelbomen staan. Direct er onder/ er omheen staan de wit met gele bloemen van de herfstanemonen. De eerste knoppen komen nu al weer uit.

Er loopt een smal met boomschors geplaveid pad naast de appelbomen. Dat vind ik een mooie onderbreking met de rest van de tuin, die veel meer ruig is.

In de tuin staan verschillende grassen, maar ook Sedum, een felgekleurde Vlinderstruik, Akelei, uienbollen en nog veel meer waar ik de naam niet van ken. Naast het pad naar de voordeur bloeien prachtige eikenblad hortensia’s en voor het raam staan allerlei kruiden, die bij aanraking een heerlijke geur geven. Aan de gevel groeit een wilde wingerd.

Maandelijks komt van alles omhoog wat steeds opnieuw weer een verrassing is. Door een poortje in de heg, kunnen we naar de zijtuin.

De Tuinen van Mien Ruys

Het bezoeken van de Tuinen van Mien Ruys in Dedemsvaart stond al heel lang op mijn verlanglijstje. Het komt vanwege haar gave om prachtige ontwerpen te maken. Het meest directe voorbeeld daarvan kreeg ik in mijn jeugd. De buurvrouw van ons gezin was een vriendin van Mien Ruys en vijf voortuinen op een rij werden opgenomen in één gezamenlijk plan. Ook onze voortuin hoorde daarbij. Ik vond het destijds geweldig!!

Later kreeg ik het boek “Van vensterbank tot landschap” in mijn bezit. Daarin staat ook een foto van de voortuinen en een soort overzicht van het werk van Mien Ruys. De achtertuin van de buurvrouw heb ik ook altijd bewonderd. Wát een heerlijke groene oase.

Vandaag was dan het moment om de Tuinen van Mien Ruys in te gaan.

De eerste tuin was gelijk mooi. Het is de proeftuin welke gemaakt is in 1927.

Het is een “Engelse border” van 30 meter lang en 4 meter diep met vaste planten die zon verdragen en van half mei tot eind september in bonte afwisseling bloeien.

Geel, rood en blauw waren ooit geliefde combinatiekleuren. Het pad bestaat uit oude, versleten betontegels. Die tegels inspireerden Mien Ruys tot het ontwerpen van de “Griontegel”, de voorloper van de gewassen grindtegel.

Na deze lange bloementuin lopen we onder de bomen. Het is nat, want regen en zon wisselen elkaar voortdurend af vandaag. Onder de bomen zien we een vierkant vijvertje. Dat werd gemaakt in 1924.

Het vierkante vijvertje noemde Mien Ruys haar “eerste daad van architectuur”. De strakke vormen, verzacht door de uitbundige beplanting zijn karakteristiek voor haar ontwerpen, zo lees ik. De niet beplante vijver werkt als een spiegel. Zo doet wat boven de tuin is ook mee. Tja, zo leer je wat over het denken achter het ontwerp. Interessant!

In de boerenschuur wordt een documentaire getoond. Daarin spreekt ook onze oude buurvrouw over Mien. Er wordt verteld hoe Mien haar leven geleefd heeft. Thee zetten en tuinen ontwerpen. Met dat laatste is ze bezig geweest zolang ze kon (70 jaren) en eigenlijk was het nog niet genoeg. Ze heeft een enorm stempel gezet op het vak van tuinen ontwerpen.

We hebben met veel genoegen de tuinen doorgelopen. De kleur rood komt ook geregeld terug.

Ook kunstuitingen zijn er te zien in steen en metaal. Voor dat laatste begin ik steeds meer oog te krijgen. Ik vind vooral de roestige uitingen leuk.

Ook het ontwerp van voetpaden zijn apart. Tussen de tegels flink gras laten groeien, zodat het gemaaid moet worden. Of zoals op de foto een waaierachtig patroon. Ik vind het vindingrijk en fantasievol.

We hebben een boek meegenomen over de Tuinen van Mien Ruys. Zo kunnen we nog volop nagenieten.

Museumtuin Twintighoeven

Vanmiddag fietsten we door onze ‘achtertuin’, de Hollandse Biesbosch. Nabij de Viersprong ligt het kleine en door vrijwilligers onderhouden museum Twintighoeven. Binnen in het museum zijn allerlei wetenswaardigheden over de Biesbosch, over vogels en andere dieren terug te vinden. Wij kwamen nu niet verder dan de tuin. Wat een aangenaam plekje hebben ze daarvan gemaakt. Je kunt er altijd even gaan zitten, want het is altijd toegankelijk.

In de tuin zijn allerlei hoekjes waar je even kunt zitten. Je hebt voortdurend uitkijk over weelderig bloeiende planten. In de vijver zat, midden op de steen, een luid kwakende groene kikker. Er is ook een doodlopend oud bruggetje gebouwd, de helft van het oorspronkelijke bruggetje. Mooi met oude IJsselsteentjes.